Retraite Thailand: ervaring deelnemer

Mijn weg naar meditatie

En daar was Makkhawitee!  Op 6 maart na 10 minuten googlen op de woorden retraite en Thailand kwam de Facebook pagina van Makkhawitee naar boven. Exact wat ik zocht en vol enthousiasme riep ik tegen mijn vriendin, waar ik aan de keukentafel zat, ‘dit is wat ik nu nodig heb’. De mail naar Niels was zo gestuurd en op maandag zei Niels vol enthousiasme, ‘JA er is nog plek’! Op 8 maart waren mijn tickets geboekt en mijn voorbereiding kon beginnen.

Dit zou mijn vuurdoop worden, want ik had nog nooit echt gemediteerd. In een ver verleden had ik wel wat geprobeerd hier en daar, maar een crash course meditatie was nieuw voor mij. Waarom mediteren en waarom naar Thailand? In mijn privé leven stond ik voor een aantal pittige uitdagingen en ik had het gevoel dat ik mezelf aan het kwijt raken was. Ik voelde me geen goede partner en moeder en voelde een constante druk om te presteren. Een verantwoordelijke baan, een gezin met 2 kleine kinderen en een druk sociaal leven; ik ‘moest’ van alles, had geen rust en werd niet meer monniken Thailand retraiteblij. Er was een hoop negativiteit en dat eiste zijn tol. Het werd serieus tijd voor een transformatie. Thailand is een land waar ik me uitermate goed voel en mediteren in Thailand was een lang gekoesterde droom.
Klaar voor vertrek, mijn koffertje licht gepakt en afscheid genomen van mijn kinderen en man toen het bericht kwam dat het vliegveld Zaventem was getroffen door een aanslag. Wat afschuwelijk, van het ene op het andere moment zag de wereld er totaal anders uit. Een paar minuten later kwam het nieuws dat er bommen ontploft waren in de metro. Ik kon alleen nog maar denken aan mijn collega’s en klanten in Brussel, waren ze veilig en hun families? Tegelijkertijd dacht ik aan mijn reis naar Thailand. Die zou gewoon doorgaan was mijn eerste reactie en een paar uur later had ik een nieuw ticket geboekt vanuit Amsterdam. Mijn grote meditatie avontuur zou gaan beginnen.
Eindelijk, het vliegtuig was geland in Chiang Mai en daar zou ik Niels voor het eerst ontmoeten. Alles aan deze reis voelde goed en mijn ontmoeting met Niels was dan ook exact zoals ik had verwacht; een hele hoop positieve energie! Wow, wat had ik zin om naar de Tempel te gaan.

De Tempel lag in een prachtige omgeving, buiten Chiang Mai omringt door bergen. Er heerste een serene rust en ik voelde me er meteen helemaal thuis. Het logies was ontzettend bijzonder, een prachtig houten huisje tussen de mangobomen.
Niels had me voorbereid dat we de komende week in het ritme van de tempel zouden meedraaien. Dit betekende dat we een maaltijd per dag zouden eten, 9 uur per dag zouden mediteren en onze energie voornamelijk uit de meditatie gingen halen. Ik kon me niet voorstellen dat dit mogelijk was in 35 graden met 9 uur per dag mediteren, maar het bleek helemaal niet zo moeilijk te zijn. De eerste dag ging ik vol enthousiasme de meditatie sessies in en ik deed ontzettend mijn best….. Ik dacht nog als het zo doorgaat dan valt het allemaal wel mee. Daar kwam ik op dag 2 al gauw op terug. Een brok emoties zorgde voor een zeer negatief gevoel en ik kon alleen maar denken aan hoe kan ik zo snel mogelijk terug naar huis. Wat doe ik hier en waarom wilde ik dit ook alweer? Niels leerde me dat dit er bij hoort en dat het ook goed is. Ik was gekomen met een reden en door zo intensief te mediteren kwamen er veel emoties los. Ik leerde om er aandachtig naaaanvang ontbijt retraite Thailandr te kijken, om ze vervolgens los te laten. De 2e dag vond ook een gesprek met de Monnik plaats. Hij zag en voelde mijn emoties en sprak slechts een paar woorden: ‘live in the now and always go back to your breath’. Deze woorden staan in mijn geheugen gegrift en ik denk daar nog dagelijks aan als ik mijn ochtend begin met mediteren. Het geeft me rust en een gevoel van veiligheid. Na dag 2 verheugde ik me elke keer weer op de meditatiesessies. 9 uur mediteren lijkt ontzettend veel en dat is het natuurlijk ook. Echter, door me volledig over te geven aan meditatie in combinatie met de rust van de tempel, de positieve energie en liefde van de mensen om me heen heb ik zo ontzettend veel kracht en inzichten gekregen, dat tijd helemaal niet belangrijk was.  Na een aantal dagen voelde ik dat er een transformatie aan het plaatsvinden was. De innerlijke onrust was verdwenen en ik zag veel beter hoe ik mijn leven na mijn terugkomst wilde gaan inrichten. Ik voelde me krachtiger en klaar om thuis de volgende stappen te gaan nemen. De kunst is natuurlijk om bij thuiskomst dit gevoel vast te houden en in de hectiek van alle dag terug te kunnen gaan naar jezelf, je ‘mind’. Ik heb geluk gehad dat ik deze prachtige retraite heb mogen mee maken. Elke dag denk ik nog aan de speciale plek in Thailand waar ik zo ontzettend veel heb geleerd. Ik ben dankbaar dat ik Niels en zo veel prachtige en lieve mensen heb mogen ontmoeten. Mijn innerlijke reis is nog niet klaar, deze is pas net begonnen!

~ Muriëlle