Meditatie en kankerbestrijding

Meditatie kan een bijdrage leveren bij het bestrijden van kanker

Met regelmaat wordt in de reguliere geneeskunde gepubliceerd over spontane remissie, kanker die geneest zonder tussenkomst van regulier medische behandeling. In een gemiddelde maand in 2002 werden minstens vier artikelen gepubliceerd over dit onderwerp. Spontane remissie komt naar men denkt niet vaak voor, ongeveer 1 op 80.000 gevallen. De invloed van behandeling van kanker op spontane remissie van deze aandoening kan echter de incidentie sterk beïnvloeden. Chemo- en radiotherapie hebben namelijk immuunsuppressie tot gevolg en onderdrukken zodoende de lichaamseigen afweer tegen kanker. Bij kanker met een lage stagering kan echter spontane remissie optreden in 22% van de gevallen. Regulier medische behandeling is veelal gericht op het vernietigen van de kankercellen maar verzwakt tevens ons enige afweersysteem tegen de groei en ontwikkeling van kanker.

Spontane remissies worden regelmatig in relatie gebracht met virale en bacteriële infecties. Prikkelt een virus of bacterie het immuunsysteem zodanig dat koorts wordt ontwikkeld, dan heeft dit een sterke toename tot gevolg van de activiteit van het immuunsysteem. Door de acute immuunrespons worden niet gewenste micro-organismen, virussen en kankercellen door het lichaam opgespoord en onschadelijk gemaakt. Door de reguliere medische behandeling van kanker is het immuunsysteem echter vaak zo erg verzwakt dat de immuunrespons op een infectie niet toereikend is. Verder wordt te snel naar antibiotica gegrepen waardoor het immuunsysteem niet langdurig actief hoeft te blijven. Aan het eind van de 19e eeuw werd een vaccin ontwikkeld met erysipelas waarmee goede behandelresultaten werden behaald bij kanker. Men had opgemerkt dat geïnfecteerde patiënten met kanker telkenmale na een koortspiek tekenen van herstel vertoonden. Door de ontwikkeling van nieuwe behandelmethodes bij kanker is deze remedie op de achtergrond geraakt. Het is echter volgens vele wetenschappers nog steeds een effectieve behandelmethode van kanker en wordt nog verder onderzocht. Vandaag de dag bestaat immunotherapie uit het toedienen van lichaamseigen of synthetische componenten van het immuunsysteem zoals monoklonale antilichamen, cytokines en celtherapie. De immuunrespons in vivo is echter zo complex dat deze in vivo onmogelijk is na te bootsen. In vivo worden de juiste stoffen op het juiste moment afgescheiden in de juiste concentraties zonder bijwerkingen.

Radicale remissie

Wanneer patiënten zonder regulier medische hulp hun kanker weten te genezen spreekt de medische wereld van spontane remissie. Dit impliceert echter dat deze mensen niets hebben gedaan om deze genezing mogelijk te maken. Niets is minder waar. Wordt aan patiënten met een spontane remissie gevraagd wat ze hebben ondernomen om hun kanker te genezen dan blijkt dat deze mensen hun leven, leefstijl, gedachten en emoties drastisch hebben veranderd. Een betere omschrijving zou daarom volgens Kelly Turner radicale remissie zijn. Turner onderzocht ruim 1000 gevallen van spontane remissie en heeft alle betrokkenen geïnterviewd om te achterhalen wat men gedaan had om beter te worden Iedere casus was anders, maar er bleken negen gemeenschappelijke factoren te bestaan die iedere ondervraagde gemeen hadden:

  1. Radicale verandering voedingspatroon
  2. De controle nemen over de gezondheid
  3. Volgen van de intuïtie
  4. Gebruik van kruiden en supplementen.
  5. Loslaten van onderdrukte emoties.
  6. Toename van positieve emoties.
  7. Versterken sociale contacten
  8. Verdiepen van de spiritualiteit.
  9. Een sterke wil hebben om te overleven.

Activeren van het immuunsysteem kan dus niet alleen onwillekeurig gebeuren ten gevolge van een acute infectie, het kan ook bewust worden gedaan door anders te eten, te leven, te voelen en te denken. In de mainstream medische literatuur over kanker wordt hierover echter weinig gesproken.

Meditatie kan helpen bij vier van de negen genoemde gemeenschappelijke factoren

Volgen van de intuïtie

Belangrijke beslissingen in het leven blijken veel beter intuïtief te kunnen worden genomen dan door er langdurig over na te denken. Onderzoek laat zien dat bepaalde gegevens eerder tot bewustzijn komen via de intuïtie dan via de ratio. Met name zaken die de overleving aangaan worden gereguleerd door de meer primaire centra van ons brein, dezelfde centra die betrokken zijn bij intuïtie. In het onderzoek van Turner bleken spontane-remissie-overlevenden intuïtief aangevoeld te hebben welke factoren naar hun mening hadden geleid tot het ontstaan van kanker. Door juist deze factoren aan te pakken hebben zij hun lichaam in staat gesteld te genezen.

Verdiepen spiritualiteit

Wanneer kankerpatiënten gaan reflecteren naar zichzelf, hun leven en hun ziekte dan komt menigeen tot inzicht dat hij/zij onderdeel is van een groter geheel, dat er een intelligentie heerst binnen ons die we gemeen hebben met onze omgeving en dat om genezing mogelijk te maken het verbinden met deze intelligentie een absolute vereiste is. Spontane-remissie-overlevenden toonden meer vertrouwen in de natuur dan in hun dokters en gingen zelf na hoe ze, met de middelen die de natuur hen bood, genezing kon stimuleren. Spirituele activiteiten zoals meditatie blijken een sterk impact te hebben op ons brein en ons lichaam. Door het praktiseren van meditatie wordt ten eerste in hoge mate melatonine aangemaakt. Melatonine is een vereiste voor een goede nachtrust, de periode bij uitstek waarin immuunsysteem uren besteed aan herstellen en opruimen van beschadigde en ongewenste cellen. Verder blijkt een korte meditatietraining de dichtheid van hersengebieden die te maken hebben met angst en stress te verminderen en die te maken hebben met empathie en geheugen te doen toenemen. Dit is voor kankerpatiënten van doorslaggevend belang aangezien talloze onderzoeken laten zien dat het verminderen van stress de functie van het immuunsysteem sterk stimuleert. Meditatie heeft ook een direct effect op het immuunsysteem: hoe meer je mediteert, hoe meer antilichamen je aanmaakt. Aangezien steeds meer kankers worden gelinkt aan virale infecties, een belangrijk gegeven. Ook verhoogt meditatie de telomerase-activiteit van immuuncelllen. Telomerase staat bekend als het “anti-aging enzym” en zorgt er voor dat immuuncellen langer hun kankerwerende taken kunnen uitvoeren.

stress

Stress wordt sterk in relatie gebracht met een hogere incidentie en metastasering van kanker. Het kan veroorzaakt worden door feitelijke omstandigheden in het heden, doorgemaakt trauma, niet-geuite emoties of gedachten over zaken in het heden, het verleden of de toekomst. Ons lichaam kent het verschil niet tussen een feitelijke gebeurtenis of een gedachte erover en produceert in het brein en het lichaam in beide situaties dezelfde neuropeptiden. Zoals reeds eerder genoemd leidt stress via de afgifte van de stresshormonen tot een inhibitie van het immuunsysteem.

Meerdere studies maken de invloed van stress op het immuunsysteem duidelijk. Mensen die angstig zijn produceren geen natural-killer-cellen bij blootstelling aan een stressor terwijl niet-angstige mensen in deze situatie wel deze kankerwerende cellen produceren. Programma’s gericht op verminderen van angst en stress blijken bij borstkankerpatiënten een verhoging te veroorzaken in de hoeveelheid leukocyten in vergelijking met een patientgroep die deze 10-weekse cursus niet volgenden. Bij patiënten met een melanoom bleek een 6-wekendurend angst-en stressverminderend programma de activiteit van natural-killer-cellen te verhogen. Verminderen van stress en angst is dus van groot belang om de lichamelijke rem op kanker intact te houden. Dit is lastig aangezien de diagnose kanker bij veel patiënten juist de angst toeslaat. Andere negatieve emoties die immuunsuppressie veroorzaken zijn onder andere boosheid en wrok, emoties gepaard gaan met een hoge mate van stress.

Stress heeft neit alleen indirect invloed op kanker middels immuunsuppressie maar stimuleert ook de productie van catecholamine en verschillende ontstekingsstimulerende cytokines, waardoor kankergroei en -progressie wordt gestimuleerd op biochemisch en moleculair niveau. Onderzoek laat zien dat het perifere sympathische zenuwstelsel een belangrijke rol speelt in de activatie van de lokale ontstekingsreactie welke onderdeel is van kanker en bij het proces van metastasering. Deze immunitaire ontstekingsreactie blijkt reflexmatig van aard waar afferenten welke weefselschade of infectie signaleren middels een reflex schakelen op sympathische efferenten welke o.a. de ontstekingsreactie inluiden. Ook blijkt stress het DNA-herstelmechanisme te verstoren en hiermee het lichaam gevoeliger maken voor de ontwikkeling van kanker.

Verminderen van stress kan worden gerealiseerd door ingrijpende beslissingen te nemen, zoals bijvoorbeeld stoppen met een bepaalde baan, beëindigen van een ongelukkige relatie of het herstellen van verbroken familierelatie. Stressreductie is ook mogelijk door niet langer vast te houden aan negatieve gedachten.

Het stimuleren van positieve emoties zoals liefde, blijheid en compassie blijkt ons immuunsysteem juist sterk te stimuleren. Het simpel laten kijken naar een comedy doet de hoeveelheid immuuncellen in het bloed al toenemen. Ook het vermogen om kankercellen uit het lichaam te elimineren neemt toe ten gevolge van positieve emoties. Lachen blijkt de immuunfunctie van patiënten die chemotherapie krijgen te stimuleren.

Ingehouden emoties

Stress kan tevens veroorzaakt worden door onderdrukte emoties uit het verleden. Mensen zijn sociale wezens die elkaar onderling informeren over hun gevoelsstatus middels onze lichaamstaal, mimiek en emoties, Ieder emotie gaat gepaard met een specifiek patroon aan fysieke sensaties en uiterlijke kenmerken veroorzaakt door neurologische en fysiologische veranderingen. Het lichaam bedient zich hierbij van het hormonaal systeem en zowel het vegetatieve als animale zenuwstelsel. Niet-geuite emoties zijn slecht voor het lichaam. Wanneer de emotionele uiting van angst wordt onderdrukt heeft dit een toename van de activiteit van de amygdala, het angstcentrum van het brein, tot gevolg. Wanneer dus de angst wordt gevoeld en geuit neemt de stressrespons af. Wanneer een bepaalde trigger een emotie opwekt en de uiting wordt onderdrukt dan blijft de fysieke manifestatie met haar neurofysiologische basis  “gevangen” in het psychosomatisch netwerk wat wij het lichaam noemen. De herinnering aan de trigger met zijn fysieke uiting wordt opgeslagen in receptoren van het psychosomatisch netwerk wat wij het lichaam noemen. De herinnering aan de trigger met zijn fysieke uiting wordt opgeslagen in receptoren van het psychosomatische netwerk, welke rijkelijk aanwezig zijn in de regio van het myelum, de verschillende gangliae en in de viscera. Het respiratoire diafragma speelt een belangrijke rol in het uiten van emoties en wanneer emoties worden onderdrukt kan dit leiden tot diafragmale tonusveranderingen. Hetzelfde geldt voor de spieren van het aangezicht (mimiek en verbale communicatie) en de kaakmusculatuur (fight respons). Behandelmethodes welke gericht zijn op het loslaten van onderdrukte emoties hebben een stressverlagend effect en herstellen hiermee de lichaamseigen afweer tegen kanker.

Bron: Zweedijk P. De osteopaat. Kan osteopathie zijn steentje bijdragen aan kankerremissie? (blz 19 t/m22)